اينها وهمچنين به جائيدن كندر ومجفّفات رطوبات . وحسن صوت مانند حسن صورت است كه گاهى بالذات حسن دارند وبه عوارض خارجه « 1 » مثل : خوردن مخشّنات ، وهم رسيدن اورام وجراحات قبح به هم مىرسانند ، وگاهى به حسب ظاهر قبيحند وبه عوارض خارجه از خوردن مرقّقات ، وتحصيل مشّاطات حسنكى به هم مىرسانند ، وبايد تحسين آنها را به نهج شرعي كنند نه صوت را به غنا ، وصورت را به وصل شعر يا حلق ريش تحسين نمايند . ومجمل كلام به قدر حوصلهء مقام نظر به مضمون خبر صدق اثر كه مولوى در « مثنوى » بر سبيل نظم گفته است : إنّ شيئا كلّه لا يدرك * اعلموا أن كلّه لا يترك « 2 » آن است كه : شبهه در حرمت ومذمّت غنا نيست وحرمتش اجماعى است ، بلكه ضروري است ، وشيخ در « خلاف » وابن إدريس در « سرائر » با جمعى ديگر در تحريم مطلق غنا نقل اجماع نموده‌اند « 3 » وجمعى مانند محقّق در « شرايع » وعلّامه در « تحرير » و « قواعد » وشيخ شهيد ثاني در « شرح لمعه » تصريح به شمول تحريم از براي قرآن ومطلق شعر فرموده‌اند « 4 » وشهيد اوّل در « دروس » تفسيق مغنّى به قرآن ومستمع ومجوّز آن نموده « 5 » وهمچنين علّامه در شهادات « تحرير » فرموده « 6 » .

--> ( 1 ) حجري : عارضه . ( 2 ) مثنوى : 441 . ( 3 ) خلاف شيخ طوسي : 6 / 307 مسأله 55 ، سرائر ابن إدريس : 2 / 120 ، كشف اللثام : 2 / 373 ، مجمع الفائدة والبرهان : 12 / 334 . ( 4 ) شرائع الاسلام : 4 / 128 ، تحرير الأحكام : 2 / 209 ، قواعد الأحكام : 2 / 236 ، شرح لمعه : 3 / 212 . ( 5 ) دروس : 2 / 126 . ( 6 ) تحرير الأحكام : 2 / 209 .